Sekwoje – największe drzewa świata

.

sekwojeZa największe drzewa na świecie uważa się sekwoje, które znajdują się w USA, w górach  Sierra Nevada. Najwyższe z nich zostało nazwane „Generał Sherman”. Jego wiek szacuje się na 2300-2700 lat. Ma 83,8 m wysokości, natomiast średnica pnia wynosi 7,7 m.

Sekwoja to drzewo, które dożywa kilku tysięcy lat – wydawać by się mogło, że jest nieśmiertelne.  Jego liście  rosną bardzo wysoko, by ochronić las przed owadami i ogniem, chociaż ogień nie stanowi dla nich większego zagrożenia, ponieważ mają one właściwości ognioodporne.

Drzewo charakteryzuje się grubą, czerwono-brązową korą, na której często pojawiają się narośle, z których wyrastają pąki, dzięki którym dochodzi do szybkiego odtworzenia nadziemnych części rośliny np. po pożarze. Na jednym drzewie rosną kwiatostany męskie i żeńskie. Do zapylenia dochodzi pod koniec zimy.

Drewno z sekwoi jest niesamowicie cenne, ponieważ jest odporne na próchnicę, grzyby, pasożyty i różne uszkodzenia. Swoje zastosowanie znajduje  w budownictwie oraz stolarstwie ( np. produkcja schodów).

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

.

Czytaj dalej Sekwoje – największe drzewa świata

Ginąca architektura drewniana Beskidu Wyspowego

.

W sobotę 22 listopada o godzinie 14:00 w Pijalni Wód Mineralnych w Szczawie odbył się wernisaż „Ginąca architektura drewniana Beskidu Wyspowego”.

Na wernisażu można było zobaczyć  najlepsze prace fotograficzne dzieci i młodzieży, które brały udział w warsztatach organizowanych przez Fundację Aeris Futuro na obszarze Beskidu Wyspowego.

Czytaj dalej Ginąca architektura drewniana Beskidu Wyspowego

Piaskiem po … kleju

 

Klejenie małych i gładkich elementów bywa dość trudne, gdyż po ściśnięciu poszczególne części zaczynają „pływać”,  przesuwać się na kleju w różne strony.

DSCN6186 (Kopiowanie)
… zaczynają przesuwać się w różne strony.

Niewiele da się zrobić. Siła docisku rozpycha poszczególne elementy. Pozostawienie całości w tym stanie do wyschnięcia będzie niestety skutkowało nierównościami w klejonym elemencie.

admin-ajax
Szczypta piasku widoczna w prawym, górnym rogu klejonego elementu

W tym przypadku dobrym rozwiązaniem może być sposób starych stolarzy polegający na posypaniu w jednym miejscu na rozprowadzony klej szczypty piasku. W trakcie docisku ziarna piasku wbijają się w klejone powierzenie uniemożliwiając swobodne przesuwanie się poszczególnych elementów.

Sposób ten można zastosować tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy mamy pewność iż tak sklejony element nie będzie już obrabiany żadnymi ostrymi narzędziami. Gdyby tak się stało to ziarna piasku mogą zniszczyć (a na pewno mocno stępić) ostrza.

Zobacz także: „Klejenie egzotycznych gatunków drewna”.

Drewno w kontakcie z żywnością

 

drewno w kontakcie z żywnością
autor: SplitShire

Drewno jest materiałem tradycyjnym, który od zawsze był w bliskim kontakcie z żywnością. Obecnie w użytku codziennym są drewniane deski do krojenia, łyżki, wałki do ciast, różnego rodzaju pojemniki, skrzynki, itd.

drewno w kontakcie z żywnością
autor: Sergey Nemo

Drewno ma zdolność wchłaniania, przechowywania i przekazywania specyficznych, chemicznych i mikrobiologicznych właściwości żywności. Właściwości te są inne dla każdego rodzaju drewna.

Właściwości absorbcyjne drewna są wykorzystywane między innymi przy starzeniu różnego rodzaju alkoholi czy też przy wyrobie i dojrzewaniu serów.  Na przykład najwyższej jakości wina francuskie muszą przebywać w beczkach co najmniej 18 miesięcy. Dopiero wtedy uzyskują odpowiedni dla danego regionu smak (zgodnie z wymogami AOC, tj. zbiorem przepisów dotyczących produkcji win z danego regionu Francji).

Oczywiście drewno wykorzystywane do tak bezpośredniego kontaktu z żywnością musi być naturalne i wolne od wszelkiego rodzaju chemii stosowanej do jego zabezpieczania czy upiększania.

 

Farbowanie drzewa na pniu

 

Jan Heurich w „Przewodniku dla stolarzy” wydanym w roku 1862 napisał: o farbowaniu drzewaCzyli wyglądało to mniej więcej tak:
Podcinano pień pozostawiając jedynie tyle włókien, aby drzewo utrzymać na pniu. Powstałą szparę uszczelniano wprowadzając jednocześnie do środka rurkę z płynem barwiącym,  który  razem z sokami dostawał się do pnia, gałęzi oraz liści nadając im odpowiedni kolor.

Poniżej rysunek obrazujący „proceder” a pochodzący z Przewodnika Rolniczo-Przemysłowego z roku 1841. Wynika z niego iż możliwe było barwienie drewna tą metodą przy całkowicie, ale niewątpliwie świeżo ściętym pniu.

farbowanie drzewa na pniu_rysunek

Metodę powyższą opracował niejaki Boucherie (Francja). W Polsce eksperymenty z nią prowadził Fryderyk Heurich. Podobno w Warszawie, w Pałacu Łazienkowskim do dziś można oglądać stół, którego blat jest zbudowany z tak barwionego drewna.

Ktoś jeszcze stosuje takie metody?

Fragment książki „O drzewie i jego użytkach” Benedykta Alexandrowicza z roku 1855 dotyczący tej metody.

Piękno drewna oczami Ignacego Gromali

 

Ignacy Gromala jest artystą, rzeźbiarzem ludowymIgnacy Gromala jest artystą, rzeźbiarzem ludowym. Mieszka i tworzy w Kamienicy (powiat limanowski, województwo małopolskie). Jak sam mówi, zajmuje się „wydobywaniem z drewna ukrytych postaci i scen”.

Wykonuje rzeźby i płaskorzeźby o różnej tematyce: sakralnej, okazjonalnej oraz ludowej. Prace powstają według własnego wzoru, a wszystko zaczyna się od zwyczajnego kawałka drewna, w którym artysta widzi „duszę” i za pomocą sprawnych dłoni wydobywa niezwykłe kształty.

W swoim dorobku artystycznym ma kilka tysięcy prac, spośród których wiele znajduje się w kościołach, kaplicach oraz kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą.

Poniżej kilka zdjęć prac artysty.

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Więcej można zobaczyć oraz prace zakupić w galerii autora.

Dodatkowe informacje o twórcy.

Fragment broszury informacyjnej:

Ignacy Gromala jest artystą, rzeźbiarzem ludowym

SketchUp w warsztacie stolarskim

SketchUp nie tylko dla architektów

Proces tworzenia składa się z kilku podstawowych etapów. Na pewno przechodząc kolejno od koncepcji do modelu, napotykamy na różne problemy z którymi musimy się zmierzyć.  Rozwiązując każdy element projektu na części składowe, możemy wyeliminować trudności mogące wystąpić podczas procesu konstruowania. Dokładna analiza tego co chcemy zaprojektować na etapie “kartki papieru i ołówka” pomoże uniknąć straty czasu oraz materiału (w razie konieczności wykonywania dodatkowych przeróbek). Opracowanie wirtualnego projektu pomoże zrozumieć szczegóły konstrukcji, co zaowocuje sprawnością i szybkością budowy zaprojektowanego modelu.
Tak pracują zarówno architekci jak i też budowniczowie. Dlaczego nie wprowadzić podobnego usystematyzowanego planu działania w warsztacie stolarskim?

Czytaj dalej SketchUp w warsztacie stolarskim