Archiwum kategorii: Ciekawostki

Różnego rodzaju ciekawostki dotyczące drewna

Barwienie drewna na sucho

„O sposobie barwienia dębiny drogą suchą” pisał Mieczysław Schreiber w „Przewodniku stolarskim” z 1922 roku. Barwniki zawarte w drewnie poddane działaniu par amoniaku zmieniają kolor drewna na ciemniejszy.

Metoda ta była znana od dawna. Podobno wynalezioną ją obserwując zmiany barwy drewna dębowego, z którego budowano zagrody dla koni. Generalnie drewno z upływem czasu ciemnieje. Ale drewno dębowe w końskich zagrodach nie tyle ciemniało, co zmieniało swój kolor (przecięta belka w całości była ciemna, tak jak jej zewnętrzna powierzchnia). Nie wiedziano dokładnie dlaczego tak się dzieje i czemu tylko z drewnem dębowym. Dziś już wiemy, że to dzięki amoniakowi, który ulatniał się z końskiego moczu…

Barwienie drewna na sucho w małych, amatorskich stolarniach jest jest bardzo proste. W sprzedaży jest dostępna woda amoniakalna. Przedmiot, który chcemy pociemnić należy włożyć do szczelnego pojemnika (np. wiaderko po farbie) oraz nalać trochę wody amoniakalnej. Przedmiot układamy w taki sposób, aby opary amoniaku miały dostęp z każdej strony. Ja układam przedmiot na kawałku deseczki z wkrętami. Zamknięte szczelnie wiaderko wystarczy zostawić na noc w ciepłym miejscu.

barwienie drewna misa
Misa z robinii akacjowej. Kora oraz łyko nie zostały zabarwione, gdyż nie mają garbników

Tak „pomalować” można tylko drewno bogate w garbniki, takie jak dąb, orzech czy akacja. Z moich dotychczasowych doświadczeń wynika, że w miarę jednakowo, na kolor ciemnozielony barwi się drewno akacji (a w zasadzie robinii akacjowej). Natomiast dębina raz uzyskuje kolor ciemnobrunatny a raz staje się tylko lekko ciemniejsza. Najprawdopodobniej nie w każdym rodzaju drewna dębowego występuje jednakowo duża ilość garbników.

barwienie drewna - miseczka
Miseczka z dębiny przyciemniona opisywaną metodą.

Na koniec cytat ze wspomnianego na wstępie „Przewodnika stolarskiego”:

Przy zastosowaniu tego sposobu drzewa niczem się nie zwilża a pary amoniaku przenikają je, należy się nim zawsze posługiwać ilekroć zależy nam na trwałem i pięknem pociemnieniu dębowych sprzętów. /…/ Gdy się uwzględni, że obywa się tu bez roboty, że przez działanie ulatniającego się amoniaku, ani głębokość, ani jakość drzewa się nie zmienia, ale tylko jego barwa staje się soczystą i piękniejszą, to nie będzie się używało innych zapraw do dębiny nad tę.

Barwienie drewna czas zacząć!

O innym, dawnym sposobie zmiany barwy drewna w: Farbowanie drzewa na pniu.

Klocki koronkarskie

12963774_10209560573841180_8413966417201076709_n (Kopiowanie)Koronka klockowa nazwę swoją wzięła od drewnianych klocków, na które nawija się nici. Klocki koronkarskie mają różny kształt. Poszczególne miejscowości, czy regiony wytworzyły własne wzory. W okolicach Krakowa wyglądają one jak na zdjęciu obok.

11064701_10206617375023049_1422430379499845822_n (Kopiowanie)Według legendy pierwszą koronkę utkał pająk na pozostawionych krosnach tkackich. Młoda tkaczka zachwycona pięknym, pajęczym wzorem chciała go odtworzyć ale niestety nitki plątały się jej w niezgrabnych palcach. Dopiero dzięki wystruganym, drewnianym patyczkom udało się „zapanować” nad nitkami.

Poniżej kilka klocków koronkarskich wykonanych dla „Koronczarek” – grupy pań odtwarzających dawne tradycje koronki nie tylko klockowej.

Klocki z drewna egzotycznego bubinga. Ciężkie. Raczej do grubej nici...
Klocki z drewna egzotycznego bubinga. Ciężkie. Raczej do grubej nici…
klocki koronkarskie
Dwa klocki dębowe i jeden bukowy.
Klocki kornkarskie
Zestaw klocków z drewna bukowego
klocki koronkarskie
Klocek z drewna śliwy ogrodowej
klocki koronkarskie
Zestaw 🙂

Sapelli – afrykańska piękność

 

drewno sapelliW drodze z pracy przejeżdżam obok sklepu-hurtowni z drewnem egzotycznym. Zasadniczo przejeżdżam, choć czasami się zatrzymuję…. Dzięki takim „zatrzymaniom” odkryłem bubingę, czy chociażby  – tak jak niedawno – sapelli.

Jakiś czas temu nabyłem belkę z tego drewna o wymiarach 10 cm x 10 cm i długą na 2,5 metra. Przy zakupie dowiedziałem się, że sapelli to „jakaś odmiana mahoniu”. W każdym razie belka wyglądała ciekawie dzięki widocznym, złotym smugom.  Jak będzie wyglądać po obrobieniu i wypolerowaniu? Czy jasne smugi będą lśnić jak złoto?

Sapele_Tree_Congo_BrazzavilleSapelli rośnie w Afryce równikowej. Jest tam drzewem dość pospolitym. W Europie jako pierwsi drewno sapelli zaczęli wykorzystywać Niemcy na początku XX wieku. Robili z niego między innymi śmigała słynnych sterowców Zeppelin. Natomiast współcześnie drewno jest ciekawym materiałem do wykończenia wnętrz (schody, podłogi), ale nie tylko. W cenie są instrumenty muzyczne (głównie gitary, perkusje, pianina i fortepiany) wykonane z sapelli. Amerykański Cadillac wykorzystuje to drewno to wyrobu ozdobnych tapicerek w samochodach. /źródło: internet/

Z mojego kawałka drewna nie zrobię kadilaka ani nawet gitary. Na razie wytoczyłem malutką miseczkę oraz pucharek…

Drzewo sapelli: 
– dorasta średnio do wysokości 45 metrów (bywa i 60 m) i średnicy pnia do 1 metra;
– pnie drzew są proste, pozbawione gałęzi do wysokości ok 25 metrów:
budowa drewna: biel wąski (7-10 cm) o żółtawej barwie, natomiast twardziel świeżo przetarty ma kolor  różowobrązowy i stopniowo ciemnieje pod wpływem światła do barwy czerwonobrązowej (wiadomo już, że moja belka to część twardzielowa pnia przerobionego na tyle dawno, że kolor już się ustabilizował).
Cd. 1 – dla zainteresowanych: opis rysunku drewna
Cd. 2 – dla maniaków: opis techniczny drewna w języku francuskim

No więc wytoczyłem malutką miseczkę oraz pucharek. Pierwsze wrażenia… afrykańska piękność.

pucharek i miseczka z sapelli

Sapelli, jak każde drewno, swoje piękno pokazuje dopiero gdy poświęci mu się trochę czasu.

Po pierwszych doświadczeniach wiem, że drewno sapelli jest dość twarde ale łatwe w obróbce. Nie pęka, nie szczerbi się, nie odszczypują się krawędzie w trakcie toczenia jak to ma miejsce np. przy obróbce rodzimej sosny czy świerka. Drewno daje się świetnie wygładzać oraz polerować. Niestety pył powstały w trakcie szlifowania podrażnia błony śluzowe (objawy: lekki katar, kichanie). Stąd przy kolejnej pracy z sapelli na pewno założę maskę przeciwpyłową.

Podstawki pod świece

 

Podstawki pod świece zostały wycięte z różnych kawałków drewna śliwowego przeznaczonych na opał. Drewno śliwy jest bardzo dekoracyjne, ma ciekawą kolorystykę: jasny biel i kontrastową, czerwoną a nawet wpadającą w fiolet twardziel.
Drewno to jest gęste, twarde. Generalnie bardzo dobre na różnego rodzaju drobne wyroby stolarskie. Niestety przy suszeniu łatwo pęka co widać na załączonych zdjęciach.

podstawka pod świecę
podstawka pod świecę

Podstawki pod świece:
materiał
: drewno śliwy
średnica: od 7 do 12 cm
grubość: 1,5 cm
wykończenie: 2 warstwy politury

podstawka pod świecę

Na niektórych podstawkach widoczna wielordzenność (dwurdzenność) czyli występowanie w przekroju dwóch rdzeni otoczonych własnym usłojeniem. Te ładne „oczy” to środkowe części pnia lub gałęzi które z biegiem lat zrosły się w jedną całość. Wielordzenność często występuje wraz z innymi tak zwanymi wadami czyli spłaszczeniem pnia (eliptyczny kształt widoczny na większości zdjęć) oraz zakorkiem czyli „uwięzioną” w drewnie korą powstałą w wyniku zrastania się rozwidleń pnia lub gałęzi.  Zakorka nie ma na załączonych zdjęciach, ale można go zobaczyć w GALERII.

dwurdzeniowość na przykładzie drewna śliwy

 

 

Drewniana zabudowa Międzygórza

 

Międzygórze to miasteczko, uzdrowisko położone u podnóża masywu Śnieżnika w Sudetach.

Prinses_Marianne_van_OranjeW 1840 roku okoliczne tereny zakupiła królewna Marianna Orańska (nie „Drańska” – jak zapisano błędnie na niektórych tablicach informacyjnych na szlaku w kierunku Śnieżnika). To ona zamieniła Międzygórze w popularną miejscowość turystyczną i uzdrowiskową. Miasteczko zostało rozbudowane, tworząc wyjątkowy, drewniany kompleks architektoniczny z elementami stylu tyrolskiego czy też skandynawskiego. W Międzygórzu bardzo charakterystyczne są drewniane balkony wzdłuż całych pięter oraz ich bogate zdobnictwo rzeźbiarskie.

Drewniana zabudowa na zdjęciach z lipca 2015 roku:

Kilka detali architektonicznych:

Polecany artykuł : Jesienne odwiedziny u księżniczki Marianny Orańskiej. 

Piękno drewna według Stanisława Kurowskiego

 

Stanisław KurowskiStanisław Kurowski mieszka w Kamienicy, małej miejscowości w gminie Stronie Śląskie (województwo dolnośląskie). Z zawodu jest drwalem. Od kilkunastu lat nie pracuje w zawodzie choć nadal używa piły… do rzeźbienia.

„Małe rzeźby mnie nie interesują, bo nie da się ich wyciąć pilarką” – mówi rzeźbiarz.

pieńrzeźbaTworzenie rozpoczyna się od wstępnej obróbki pnia oraz wycięcia pilarką zarysu rzeźby.

Do wykończenia artysta używa przez siebie wykonanych dłut.

Kurowski - narzędzia

Tematem prac są głównie różnego rodzaju postacie: diabły, czarownice, gnomy oraz zwierzęta. Nieobce artyście jest też tworzenie pięknie rzeźbionych mebli.

Czytaj dalej Piękno drewna według Stanisława Kurowskiego

Kościół w Dębnie Podhalańskim

 

Piątego lipca w kościele w Dębnie Podhalańskim, w  ramach cyklu koncertów „Muzyka zaklęta w drewnie” koncert gitarowy  zagrał Pier Luigi Corona.11401011_1020897364589583_421449288975854061_n

Była to doskonała okazja do zobaczenia po raz kolejny kościoła zbudowanego w roku 1490, a więc na dwa lata przed odkryciem Ameryki przez Krzysztofa Kolumba. Ile się od tego czasu zmieniło na świecie, a budynek stoi w zasadzie niezmieniony…

Ten drewniany cud w 2003 roku wpisany został na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO.

Zobacz: wnętrze kościoła – panorama 360

Czytaj dalej Kościół w Dębnie Podhalańskim